Overdenkingen

Hier verschijnt iedere maand de overdenking uit De Kerkklok, het kerkblad van onze gemeente.

 

Overdenking

November 2019 - Jenny Zwijnenburg

Psalm 32 vers 8: Mijn oog zal op je zijn

Mijn oog zal op je zijn. In de uitleg staat: ik zal zorg voor je dragen.

Een kind is lang afhankelijk van de verzorging en bescherming van volwassenen maar het is niet de bedoeling dat hij dat blijft. Bij het proces van hechting hoort onlosmakelijk het proces van loslaten. En dat vind ik het meest lastige. Voor pubers is het belangrijk dat ze het vertrouwen krijgen om het zelf te gaan doen. Om meer en meer los gelaten te worden. En dat zal bij de een eerder zijn dan bij de ander, maar loslaten moeten we. Juist door los te laten creëer je nabijheid. En natuurlijk zullen ze vallen, maar ook weer opstaan. Soms moeten we ook meer vertrouwen hebben in onze opvoeding. In dat wat we erin hebben gelegd. Al lijkt het soms dat alles weg is en ze hun eigen spoor kiezen. Toch is dat schijn. Ze gaan ontdekken wie ze zijn en beproeven hoe echt jij bent. En dat gaat soms met veel strijd.

Dan lezen we  Psalm 32 waar staat: Mijn oog zal op je zijn. Dat is Gods belofte ook voor onze kinderen. Als we onze kinderen bij God brengen mogen we vertrouwen op die belofte. Mijn oog zal op je zijn. Als ze op eigen benen gaan staan. Als ze andere keuzes gaan maken. God zal ze niet uit het oog verliezen.

 

Loslaten. Een breed begrip. Loslaten van wat? Dat wat ons leven beheerst loslaten. Hoe moeilijk is dat? En waarom vinden we het zo moeilijk? Als mens hebben we graag de touwtjes in handen. Willen we regie bepalen. Maar als we ons leven in handen van Jezus hebben gelegd, zeggen we daarmee ook dat we de regie volledig hebben overgegeven aan Hem. En dat zeggen is 1 ding, maar het doen op alle vlakken van ons leven is 2. Want hoe vaak pakken we het zelf niet weer op? Denken we zelf weer oplossingen te hebben voor van alles en nog wat? Gaan we gebukt onder alles wat ons drukt in het leven? Soms kunnen we ons zo eenzaam en leeg voelen. Het gevoel hebben geen waardering te krijgen. Dan vragen de problemen zoveel energie dat we leeglopen. Dan zegt God ook tegen jou: Mijn oog zal op je zijn.

Als we kijken naar het verhaal van Hagar. Hagar die als alternatief voor Sara een kind krijgt en ze denken dat dit de beloofde zoon is. Sara die jaloers wordt en Hagar die haar tart. Sara die Hagar vernedert en Hagar loopt eerst zelf weg. Maar God zocht haar op. En stuurt haar terug met een belofte. Later als Abraham haar zelf wegstuurt en Hagar de wanhoop nabij is in de woestijn komt ze bij een bron. Eerst ziet ze hem niet. Maar God opent haar ogen. En ze ontmoet de Heer. Mijn oog zal op je zijn: ook als je voor je gevoel in de woestijn beland. Dan is daar die bron. En mag je tot rust komen bij die bron.

 

Mijn oog zal op je zijn. Ik zal voor je zorgen. Geloven we dat nog? Voor ons eigen leven? En voor de kerk anno 2019? We kunnen ons soms zo laten meeslepen in alle zorgen en onze focus leggen op alles wat niet goed gaat. Maar kunnen we de goede en mooie dingen die God ons geeft nog zien? Vertrouwen we er nog op dat Gods oog ook op zijn gemeente rust. Hij zal zorg dragen ook voor zijn gemeente.

 

Jenny Zwijnenburg


 

Archief